Λογοτεχνία – Εκδόσεις ΟΤΑΝ

Το ημερολόγιο του Σατανά

Γρηγόρης Πλαστάρας — Tue, 11 Mar 2025 07:09:06 +0000

Ακούς, πως τραγουδούν οι ανόητοι σε όλον τον κόσμο; Αυτοί γεμίζουν πυροβόλα. Ο έξυπνος δεν έχει παρά να φέρει φωτιά στο πρόγευμα, καταλαβαίνεις; Μπορείς ήρεμα να δεις, πως με ένα λεπτό χώρισμα, βρίσκονται δίπλα, ένα ευτυχισμένο μοσχαράκι και ένα πεινασμένο φίδι; Είμαι υποχρεωμένος να ανοίξω μια μικρή τρύπα, μικρή τρύπα… Τα υπόλοιπα θα τα κάνουν μόνα τους. Το ξέρεις ότι από την ένωση της αλήθειας με το ψέμα προκύπτει έκρηξη; Θα τελειώσω μόνο τη δουλειά τους… Εγώ θα τους βάλω να χορέψουν! Πάμε, σύντροφε! Εμείς θα δώσουμε ασυνήθιστη παράσταση! Θα βάλουμε όλη τη γη σε κίνηση, και εκατομμύρια μαριονέτες θα πηδούν υπάκουα στις διαταγές μας: Δεν ξέρεις ακόμα πόσο ταλαντούχοι και υπάκουοι είναι, αυτό θα είναι υπέροχο παιχνίδι, θα εισπράξεις τεράστια ικανοποίηση.

Αυτή η ασυνήθιστη παράσταση έχει τεράστια επιτυχία, καθώς προηγήθηκαν αμέτρητες πρόβες σε όλες τις ιστορικές περιόδους. Με χειρουργική ακρίβεια ενώθηκε η αλήθεια με το ψέμα, έτσι ώστε να μην ξεχωρίζει ούτε η ραφή. Οι ατάκες προκαλούν γέλιο, οι εκπλήξεις δεν έχουν τέλος, ώστε το έργο να έχει διάρκεια – ανεξαρτήτως βαθμού γελοιότητας. Οι ανατροπές ανατρέπουν η μία την άλλη, αλλά καμία το σαθρό οικοδόμημα.

ISBN: 978-618-5563-98-1

ΣΕΛΙΔΕΣ: 270, ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ: 14cm Χ 21cm

ΛΙΑΝΙΚΗ ΤΙΜΗ: Ευρώ 16.60 με Φ.Π.Α.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ: ΛΕΟΝΙΝΤ ΑΝΤΡΕΓΙΕΦ

Ο Λεονίντ Νικολάγιεβιτς Αντρέγιεφ [1871-1919] ήταν Ρώσος συγγραφέας.

Υπήρξε ο κύριος εκπρόσωπος του εξπρεσιονισμού αλλά και του φανταστικού στη ρωσική λογοτεχνία.

Έγραψε προκλητικά και ριζοσπαστικά έργα.

Ανταγωνίστηκε τον Γκόργκι αλλά και θαυμάστηκε από αυτόν.

Τα έργα του πειραματικά, κάποια παραληρηματικά, εκφράζουν τη φρίκη του προσωπικού του οράματος

για τον κόσμο και τους ανθρώπους. Θα μπορούσε κανείς να τον τοποθετήσει ανάμεσα σ’ έναν

Στρίντμπεργκ κι έναν Κάφκα.

Έργα: Το κόκκινο γέλιο και ο Κυβερνήτης, 1905, Ιούδας ο Ισκαριώτης, Έρεβος, Η κατάρα του κτήνους, 1907,

Οι επτά κρεμασμένοι, 1908, Εκείνος, 1913, Το ημερολόγιο του Σατανά, 1919 κ. ά.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ: ΛΙΖΑ ΔΙΟΝΥΣΙΑΔΟΥ

Η Λίζα Διονυσιάδου γεννήθηκε στην Θεσσαλονίκη και ζει στην Αθήνα και την Αίγινα.

Σπούδασε Αρχιτεκτονική στην Σοβιετική Μόσχα και εργάσθηκε σε Αθήνα και Πειραιά.

Ασχολείται με την λογοτεχνική γραφή τα τελευταία είκοσι έξι χρόνια.

Έχει εκδώσει ποιήματα ΟΔΟΣ ΠΑΝΟΣ, μικρές ιστορίες ΡΟΕΣ, και μυθιστορίες ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ και ΕΥΜΑΡΟΣ.

Είναι μέλος της συντακτικής επιτροπής του ηλεκτρονικού περιοδικού Periou.

Παλαιαί φιλολογικαί ημέραι / Άγνωστες σελίδες από την λογοτεχνική Αθήνα της Μπελ Επόκ

Γρηγόρης Πλαστάρας — Mon, 02 Dec 2024 07:02:33 +0000

Ο Δημήτριος Λαμπίκης (1889-1956), ένας από τους κυριότερους εκπροσώπους της αθηναϊκής χρονογραφίας, δημοσίευσε τις αναμνήσεις του από τη λογοτεχνική ζωή των δύο πρώτων δεκαετιών του 20ού αιώνα, υπό τον τίτλο «Παλαιαί Φιλολογικαί Ημέραι», στην εφημερίδα Πολιτεία τον χειμώνα του 1927-1928. Στις αναμνήσεις του πρωταγωνιστούν το καφενείο «Νέον Κέντρον», που υπήρξε για μεγάλο διάστημα αποκλειστικό στέκι λογοτεχνών, το οποίο ανέδειξαν σε πνευματικό κέντρο οι Νεοκεντρίτες θαμώνες του, μεταξύ αυτών ο ποιητής Στέφανος Μαρτζώκης και ο κύκλος του.

Μαζί με τις αναφορές στους γνωστούς λογοτέχνες, δημοσιογράφους, εκδότες, ζωγράφους, γλύπτες, ηθοποιούς, μουσικούς και άλλους, παρέχεται πλήθος πληροφοριών για τους προσπερασμένους από την έρευνα, τους ξεχασμένους από τον χρόνο, που στην εποχή τους παρουσίασαν ιδιαίτερη κινητικότητα στην πολιτιστική-πνευματική ζωή της Αθήνας. Συναντάμε επίσης αναφορές για περιοδικά άγνωστα στην εποχή μας, που συνιστούν σπουδαίο κεφάλαιο της πολιτιστικής μας ιστορίας.

Είναι επίσης ανεκτίμητη πηγή πληροφοριών και για άλλα πρόσωπα, όπως δημοσιογράφοι, εκδότες, πολιτικοί, θαμώνες του «Νέου Κέντρου». Με ζωντάνια στην αφήγηση, γλαφυρότητα και σκωπτική ενίοτε διάθεση, μας προσφέρει ένα συναρπαστικό και συνάμα γοητευτικό ταξίδι στη λογοτεχνική Αθήνα της Μπελ Επόκ.

Δ. Ν. Μουσμούτης

ΛΟΓΟΣ & ΤΕΧΝΗ / Miskellanea

Διεύθυνση σειράς: Διονύσης Ν. Μουσμούτης

ISBN: 978-618-5563-75-2

ΣΕΛΙΔΕΣ: 432 , ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ: 14cm Χ 21cm

ΛΙΑΝΙΚΗ ΤΙΜΗ: Ευρώ 18.40 με Φ.Π.Α.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ: Δημητρίου Λαμπίκη

Ο Δημήτριος Λαμπίκης (Λεχαινά Ηλείας, 1889 – Αθήνα, 1956) ήταν δημοσιογράφος, χρονογράφος, συγγραφέας, ιστοριοδίφης, μεταφραστής και ανθολόγος. Σπούδασε φιλολογία και νομικά στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Από το 1907 εργάστηκε σε διάφορες αθηναϊκές εφημερίδες ως μόνιμος συντάκτης, ως τακτικός ή έκτακτος συνεργάτης και ως απεσταλμένος-ανταποκριτής. Συνεργάστηκε επίσης και με πολλά περιοδικά, ενώ διετέλεσε διευθυντής του λογοτεχνικού περιοδικού Επιφυλλίς της Φιλολογικής Κυψέλης (1917) και του περιοδικού ποικίλης ύλης Ο Εικονογραφημένος Παρνασσός (1911-1914).

Δημοσίευσε χρονογραφήματα, μυθιστορήματα, ιστορικά και λαογραφικά μελετήματα, χιουμοριστικές καμπάνιες, αθηναϊκές έρευνες και ταξιδιωτικές εντυπώσεις. Μετέφρασε, επίσης, κείμενα Ελλήνων κλασικών και έργα ξένων συγχρόνων του συγγραφέων. Το έργο του είναι πολυμερές. Κατά την πενηντάχρονη παρουσία του στα ελληνικά γράμματα ασχολήθηκε με το διήγημα, το χρονογράφημα-ευθυμογράφημα, τις κριτικές και ιστορικές μελέτες, τις ηθογραφικές-τουριστικές περιγραφές, τις μεταφράσεις αρχαίων συγγραφέων, τα λαογραφικά δοκίμια, δίνοντας σελίδες χαρακτηριστικές βαθύτερης παρατηρητικότητας και ευαισθησίας.

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ: Διονύση Ν. Μουσμούτη

Ο Διονύσης Ν. Μουσμούτης είναι Επίτιμος Διδάκτορας του Πανεπιστημίου Αθηνών, συγγραφέας, κριτικός, εκδότης και διευθυντής του μηνιαίου περιοδικού Ιστορία Εικονογραφημένη.

Έχει δημοσιεύσει, από τα τέλη της δεκαετίας του 1970, μελετήματα και άρθρα που αφορούν τα νεοελληνικά γράμματα, την ιστορία και το θέατρο, καθώς και τριάντα βιβλία. Μελετήματα, δοκίμια και κριτικές του έχουν δημοσιευθεί σε περιοδικά, εφημερίδες, πρακτικά συνεδρίων, επετειακούς και αφιερωματικούς τόμους, συλλογικά έργα κ.ά.

Είναι μέλος της Εταιρείας Συγγραφέων. Το 2011 βραβεύτηκε από την Ακαδημία Αθηνών με το Βραβείο Δοκιμίου του Ιδρύματος Ουράνη για το βιβλίο του Ούγκο Φόσκολο, Ιστορικά και βιογραφικά παραλειπόμενα.

Κοντινά πλάνα. Από τα ημερολόγια του νέου αιώνα

Γρηγόρης Πλαστάρας — Thu, 02 Dec 2021 11:30:49 +0000

Μικρή φιλολογία

Η γλώσσα που κατάκτησα

ελληνική.

Αλλά το φως της με τυφλώνει

και διαβάζω με γυαλιά ηλίου

αποφεύγοντας τα μεγάλα κείμενα

που σε φυλακίζουν για πάντα.

Tο μυστικό της ευτυχίας είναι η θυσία. Tο να υπηρετείς έναν στόχο με όλες τις δυνάμεις σου. Kαι όσο πιο μικρός και ασήμαντος, φαινομενικά, είναι, τόσο πιο ξεκάθαρα φαίνεται πως είναι επιλεγμένος. Aπό σένα. Δεν υπάρχουν ασήμαντα πράγματα, μόνο ασήμαντοι άνθρωποι. Δεν υπάρχουν άχρηστα ταξίδια, μόνο ανάξιοι ταξιδιώτες.

Oρισμένα πράγματα γράφονται μόνο με το χέρι. Tο νόημα δεν είναι δοσμένο· κερδίζεται· με μάχες. Mάχες με τον εαυτό σου.

Oλοκάρπωσις. Nα δοθείς ολόκληρος. Nα γίνεις φλόγα και θυσία ώς την τελευταία τρίχα. Oλοκάρπωσις και ολοκαύτωμα. Aναγέννηση και Αναβάπτιση. Φωτιά και Nερό. Nα σκάψεις τους θησαυρούς τους κρυφούς, να διασκορπιστείς στους τέσσερεις ανέμους. Γη και αέρας. Nα κάνεις το Εγώ παλάτι, όπου κυβερνούν οι φιλοξενούμενοι. Nα υπηρετείς. Tο στόχο που διάλεξες.

ISBN : 978-618-5563-12-7 Α΄ Έκδοση Δεκέμβριος 2021

ΣΕΛΙΔΕΣ: 374, ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ: 17cm Χ 24cm

ΛΙΑΝΙΚΗ ΤΙΜΗ: 19.00 Ευρώ με Φ.Π.Α.

ΣΥΓΓΡΑΦEΑΣ: Walter Puchner

Ο Walter Puchner γεννήθηκε και σπούδασε στη Βιέννη, αλλά τα περισσότερα χρόνια της ζωής του τα έχει ζήσει στην Ελλάδα. Είναι επίτιμος και ομότιμος καθηγητής Θεατρολογίας του ΕΚΠΑ Αθηνών, (συνιδρυτής του Τμήματος Θεατρικών Σπουδών) και παρασημοφορημένο μέλος της Ακαδημίας Επιστημών της Αυστρίας. Επίσης, έχει διδάξει πολλά χρόνια στο Πανεπιστήμιο της Βιέννης, καθώς και σε ευρωπαϊκά και αμερικάνικα Πανεπιστήμια. Έγραψε πάνω από 100 βιβλία στα ελληνικά και δημοσίευσε περί τα 500 μελετήματα και περισσότερες από 1000 βιβλιοκρισίες, για θέματα της ιστορίας του ελληνικού και του βαλκανικού θεάτρου, καθώς και περί ελληνικής και συγκριτικής λαογραφίας, περί βυζαντινών και νεοελληνικών σπουδών και περί της θεωρίας του θεάτρου και του δράματος.

Από πολύ νέος γράφει ποίηση (κυρίως στα ελληνικά) αλλά μόνο πρόσφατα άρχισε να δημοσιοποιεί τα έργα του.

Εκδόσεις ποιημάτων του Walter Puchner:

Δοκίμια για τον ουρανό, ΑΡΜΟΣ, 2016
Ο φωτεινός ίσκιος, ΑΡΜΟΣ, 2017
Ηλιάδα, Φάος ορώ, ΤΑΔΕ ΕΦΗ, 2017
Ο κηπουρός της ερήμου, ΗΡΟΔΟΤΟΣ, 2018
Οι θησαυροί της σκόνης, ΓΚΟΒΟΣΤΗΣ, 2018
Στίχοι της στιγμής, ΣΑΙΞΠΗΡΙΚΟΝ, 2018
Δώδεκα πεύκα και ένας ευκάλυπτος, ΟΔΟΣ ΠΑΝΟΣ, 2018
Κοντσέρτο για στιγμές και διάρκεια, ΑΡΜΟΣ, 2019
Η επιφάνεια του μυστηρίου, ΓΚΟΒΟΣΤΗΣ, 2019
Η εφηβεία της πλάνης, ΟΔΟΣ ΠΑΝΟΣ, 2019
Το χώμα των λέξεων, ΑΡΜΟΣ, 2019
Αλάτι στον άνεμο, ΟΤΑΝ, 2020
Σπινθηρογραφήματα, ΟΤΑΝ, 2020
Τα σημάδια του περάσματος, ΟΔΟΣ ΠΑΝΟΣ, 2020
Συνομιλίες στη Χλόη, ΟΤΑΝ, 2021
Το βιβλίο των κειμένων, ΟΤΑΝ, 2021
Αναπάντεχο, ΟΤΑΝ, 2021

Κριτική λογοτεχνίας

Η λεπτουργός. Επιστήμη και μύηση στο ποιητικό έργο της Παυλίνας Παμπούδη, ΡΟΕΣ, 2021

Walter Puchner «Κοντινά πλάνα. Από τα ημερολόγια του νέου αιώνα»

Γράφει: tetartopress.gr

Facebook Twitter Gmail

PrintFriendly

Advertising

«Η γλώσσα που κατάκτησα
ελληνική.
Αλλά το φως της με τυφλώνει
και διαβάζω με γυαλιά ηλίου
αποφεύγοντας τα μεγάλα κείμενα
που σε φυλακίζουν για πάντα».

Το μυστικό της ευτυχίας είναι η θυσία. Το να υπηρετείς ένα στόχο με όλες τις δυνάμεις σου. Και όσο πιο μικρός και ασήμαντος, φαινομενικά, είναι, τόσο πιο ξεκάθαρα φαίνεται πως είναι επιλεγμένος. Από σένα. Δεν υπάρχουν ασήμαντα πράγματα, μόνο ασήμαντοι άνθρωποι. Δεν υπάρχουν άχρηστα ταξίδια, μόνο ανάξιοι ταξιδιώτες.

Ορισμένα πράγματα γράφονται μόνο με το χέρι. Το νόημα δεν είναι δοσμένο· κερδίζεται· με μάχες. Μάχες με τον εαυτό σου.

Ολοκάρπωσις. Να δοθείς ολόκληρος. Να γίνεις φλόγα και θυσία ως την τελευταία τρίχα. Ολοκάρπωσις και ολοκαύτωμα. Αναγέννηση και Αναβάπτιση. Φωτιά και Νερό. Να σκάψεις τους θησαυρούς τους κρυφούς, να διασκορπιστείς στους τέσσερις ανέμους. Γη και αέρας. Να κάνεις το Εγώ παλάτι, όπου κυβερνούν οι φιλοξενούμενοι. Να υπηρετείς. Το στόχο που διάλεξες.

Από πολύ νέος γράφει ποίηση (κυρίως στα ελληνικά) αλλά μόνο πρόσφατα άρχισε να δημοσιοποιεί τα έργα του.

12/01/2022, 1:20 πμ

Εξημερώνοντας το αλλότριο, αλλοκοσμικό, ουράνιο εγώ και καλλιεργώντας έναν άρρηκτο δεσμό μεταξύ πνευματικότητας και παχυρρεύστου έλους

Από τον Κωνσταντίνο Μπούρα // *

Βάλτερ Πούχνερ, «Κοντινά πλάνα», εκδόσεις ΟΤΑΝ, Αθήνα Δεκέμβριος 2021, σελ. 372

Ο νεολογισμός «ολοκάρπωσις» στο εξώφυλλο του βιβλίου δίνει και το όλο στίγμα, το σκηνικό και το αιτούμενο αυτής της ποιητικής εξάπλωσης σε σελίδες ημερολογίου που υπερβαίνουν όμως την όποια ατομικότητά τους και μεθίσταται σε χωροχρονικό συνεχές μελλοντικών προεκτάσεων που τείνουν εις το άπειρον δίχως βεβαίως να σβήνουν, να χάνουν κάτι από το μήκος κύματος, από το ύψος/πλάτος τής ταλάντωσης κι από την συχνότητά τους.

Κι αν σας φαίνεται αυτό κάτι σαν χρησμός Πυθίας, ευχαρίστως να σας ξεναγήσω στο πολυσέλιδο αυτό βιβλίο που επιχειρεί να καταγράψει την αίσθηση του πεποικιλμένου κενού, ενώ η περόνη από την χειροβομβίδα έχει ήδη αφαιρεθεί και το χρονόμετρο μετράει ανάστροφα.

Ενδεικτικό το εντός κύκλου ένθετο «Μικρά φιλολογία»: «Η γλώσσα που κατάκτησα / ελληνική. / Αλλά το φως της με τυφλώνει / και διαβάζω με γυαλιά ηλίου / αποφεύγοντας τα μεγάλα κείμενα / που σε φυλακίζουν για πάντα» (επί του οπισθοφύλλου επίσης). Η ναυτία τού αναγνώστη απέναντι στα μεγάλα ερέβη των ανοικτών κειμένων οξυνόων ερευνητών της τραγικωμικής ανθρώπινης συνθήκης είναι κάτι περισσότερο από «τρόμος κενού» ή εκπαραθύρωσις τού Τίποτα. Πρόκειται μάλλον για καλλιέργεια ενός στενού βράχου ριγμένου στη θάλασσα που την κατατρώει τ’ αλάτι και νεκρώνει ακόμα και τις τελευταίες αντιστάσεις της ζωής μέσα του. Όμως το κυκλάμινο πάντα ξεπροβάλλει από τις ανεμόεσσες ρωγμές, τις δεδουλευμένες υπό της λάβας των ηφαιστείων, υπό σεισμών παλαιογνωμικών, υπό της ανασφαλείας του χταποδιού τού προσκολημμένου στην πέτρα που νοσταλγεί την ευκινησία τού κάβουρα προς την νοσταλγία τού παρελθόντος.

Εκπληκτικής αυτοβούλου, εκουσίας και αυθορμήτου ευθυβολίας η εξομολογητική διαπίστωση αυτογνωσίας στο κείμενο «Βιογραφία» με ημερομηνία 22.5.2020. Είναι τόσο κρουστό και ποιητικό που δεν τολμώ να αποσπάσω μήτε μία ικμάδα από το κειμενικό του «σώμα», γιατί θα αδικούσα τον δραματικό ρυθμό του.

Walter Puchner

Το «γνώθι σεαυτόν» είναι το ακριβότερο άθλημα, αρχαιόθεν. Ακόμα κι αν δεν το πληρώνουμε με τη ζωή μας, χρειάζεται μια ζωή να το κατακτήσουμε και πολλές φορές δεν φτάνει. Ο Βάλτερ Πούχνερ αυτή τη φορά επέτυχε απολύτως να μιλήσει για τα γήινα ως εάν να ήτο μακρινός επισκέπτης από τ’ άστρα, που πονεί και κρυώνει, που τον ζώνει η ανασφάλεια. Όμως δεν είναι έτσι. Επιτυγχάνει την μεγάλη αντιστροφή όπως «Ο ευτυχισμένος πρίγκιπας» του Σαιντ-Εξυπερύ. Εξημερώνει το αλλότριο, αλλοκοσμικό, ουράνιο εγώ και καλλιεργεί έναν άρρηκτο δεσμό μεταξύ πνευματικότητας και παχυρρεύστου έλους. Το τραγούδι του κύκνου που αποθνήσκει δεν είναι εδώ «κύκνειο άσμα» (με την μεταφορική έννοια τού όρου) αλλά ελπιδοφόρος υπόσχεσις ζωής απαλλαγμένης από της πάσης φύσεως δουλείες.

Ο σοφός Καθηγητής αγγίζει την πληρότητα, αφού η Τελειότητα προορίζεται μόνον για τους ευκλεείς μεταστάντας «προς ύστατον Φως» (για να θυμηθούμε τον Αγαμέμνονα τού Αισχύλου).

* Ο Δρ Κωνσταντίνος Μπούρας είναι Επισκέπτης Καθηγητής Θεατρικής Κριτικής στο ΕΚΠΑ (www.konstantinosbouras.gr)

Το ατσαλένιο νησί

Γρηγόρης Πλαστάρας — Mon, 22 Mar 2021 11:46:23 +0000

«Επιμένουμε να καυχιόμαστε υποκριτικά και θρασύδειλα, κραδαίνοντας το ξεσκισμένο λάβαρο του ακτινοβόλου μέλλοντος, όταν τρέμουμε κάθε στιγμή για την επόμενη μέρα που θα ξημερώσει στον κόσμο, όταν ζούμε στο φόβο και στη μοναξιά».

Μια οικονομική απάτη που εκδηλώνεται δειλά και απατηλά με μεμονωμένες περιπτώσεις σε τράπεζες και χρηματοπιστωτικούς ομίλους ανά τον κόσμο εξελίσσεται σε παγκόσμια απειλή που διακυβεύει το διεθνές σύστημα μπροστά στο φάσμα του πανικού. Θα κληθεί να την αποκρούσει ο αξιωματικός πληροφοριών Σάμουελσον και μια ειδική ομάδα της Ιντερπόλ.

Στο ψηφιακό αποτύπωμά της ανασαίνει η Ιστορία.

Σε αυτό το καταρχήν πολιτικό και αστυνομικό μυθιστόρημα που διαδραματίζεται ρεαλιστικά στις αρχές του 21ου αιώνα σε διαφορετικές χώρες και ηπείρους, την αφήγηση διεκδικούν διαφορετικά είδη, καθώς μεταπλάθεται από τεχνολογικό θρίλερ και ιστορία μυστηρίου έως επιστημονική λογοτεχνία και εξωτική περιπέτεια. Η αινιγματική πλοκή γίνεται ο συνεκτικός ιστός που συνυφαίνει την ποικιλία των ζητημάτων με τα οποία καταγίνεται το έργο και συνιστούν μείζονα προβληματισμό στην παγκοσμιοποιημένη εποχή μας. Μας ξεναγεί σε έναν συνθετικό διάλογο για την πολιτική της οικονομικής ολιγαρχίας, των μεγάλων μη κυβερνητικών οργανώσεων, των διεθνών δημοσιογραφικών δικτύων και του νέου ακτιβισμού, αλλά και των προσανατολισμών της επιστημονικής έρευνας, στο σκηνικό που διαμορφώνει καταλυτικά η ηθική των νέων τεχνολογιών.

Μια μυθοπλαστική ανατομία της παγκοσμιοποίησης και των αξιών της.

Οπισθόφυλλο

Ό,τι εμφανίζεται εφησυχαστικά σαν μεμονωμένη εκδήλωση ψηφιακού οικονομικού εγκλήματος εξελίσσεται περίτεχνα σε μια παγκόσμια απειλή για το διεθνές σύστημα μέσα από ένα κουβάρι εξελίξεων που θα κληθεί να ξεδιαλύνει ένας αξιωματικός πληροφοριών και μια ειδική ομάδα της Ιντερπόλ. Σε αυτό το πολιτικό και αστυνομικό μυθιστόρημα που διαδραματίζεται στις αρχές του αιώνα μας σε διαφορετικές χώρες και ηπείρους, η πλοκή μυστηρίου γίνεται όχημα για να ψηλαφήσει τα μεγάλα ζητήματα που συνέχουν την εποχή μας. Μας ξεναγεί σε μια μυθοπλαστική ανατομία της παγκοσμιοποίησης και των αξιών της, μέσα από έναν συνθετικό διάλογο για την πολιτική της οικονομικής ολιγαρχίας, των μεγάλων μη κυβερνητικών οργανώσεων, των διεθνών δημοσιογραφικών δικτύων, αλλά και των κατευθύνσεων της επιστημονικής έρευνας, στο σκηνικό που διαμορφώνει καταλυτικά η ηθική των νέων τεχνολογιών.

ISBN : 978-618-84632-9-5 Α΄ Έκδοση Απρίλιος 2021

ΣΕΛΙΔΕΣ: 424, ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ: 14cm Χ 21cm

ΛΙΑΝΙΚΗ ΤΙΜΗ: 16,60 Ευρώ με Φ.Π.Α.

ΣΥΓΓΡΑΦΕΙΣ:

Ρέννος Οιχαλιώτης

Ο Ρέννος Οιχαλιώτης γεννήθηκε στην Αθήνα το 1964. Αποφοίτησε από το Ιστορικό-Αρχαιολογικό Τμήμα της Φιλοσοφικής Αθηνών και πήρε μεταπτυχιακό τίτλο ειδίκευσης στη Νεότερη Ευρωπαϊκή και Βαλκανική Ιστορία από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης (Κολέγιο Αγ. Αντωνίου) και του Λονδίνου (Σχολή Σλαβικών και Ανατολικοευρωπαϊκών Σπουδών / SSEES) αντίστοιχα. Στη λογοτεχνία έχει δημοσιεύσει τη συλλογή διηγημάτων Εφ(ι)αλτήριο (Αρμός: Αθήνα 2012). Ασχολείται με την επιμέλεια και διόρθωση κειμένων.

Πέτρος Στεφανέας

Ο Πέτρος Στεφανέας είναι επίκουρος καθηγητής στον Τομέα Μαθηματικών της Σχολής Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών του Ε.Μ.Π. Ειδικεύεται μεταξύ άλλων στην ηθική της πληροφορίας και της τεχνητής νοημοσύνης. Βιβλία ποίησής του κυκλοφορούν στην Ελλάδα, τη Γαλλία, τη Σερβία και την Ισπανία.

Βιβλιοκριτική για το μυθιστόρημα “Το ατσαλένιο νησί” των Ρέννου Οιχαλιώτη και Πέτρου Στεφανέα | Γράφει ο Κώστας Τραχανάς

Μαΐου 17, 2021

Συγγραφέας: Ρέννος Οιχαλιώτης, Πέτρος Στεφανέας
Έτος έκδοσης: 2021
Σελ.: 424
Εκδόσεις: Όταν

Γράφει ο Κώστας Τραχανάς

Το βιβλίο αυτό γράφτηκε μέσω ηλεκτρονικής αλληλογραφίας στη λογική της συνεργατικής γραφής. Το βιβλίο βασίζεται στο μυθιστόρημα «Live Wire. Η ευαγής επανόρθωση» Εκδόσεις Γαβριηλίδης, 2006.

Ο Χόρχε Φερνάντεθ, τραπεζικός υπάλληλος στην BMTCC της Βαρκελώνης Ισπανίας και μέλος του Φόρουμ για την Αξιοπρέπεια και την Ευημερία (DWF), μιας μη κυβερνητικής οργάνωσης που υποστήριζε προγράμματα ανθρωπιστικής περίθαλψης και εκπαίδευσης στις αναπτυσσόμενες χώρες, καθώς μελετούσε τα δεδομένα των τραπεζικών καταστάσεων εντόπισε μια λογιστική ανακολουθία. Ανεπαίσθητη βέβαια για τα μεγέθη που αφορούσε, αλλά υπαρκτή. Πιθανότατα κάποια διαχειριστική ανωμαλία σκέφτηκε αρχικά. Έλειπαν μόνο μερικές χούφτες ευρώ από μεγάλους λογαριασμούς εκατομμυρίων. Το φαινόμενο ήταν λογιστικά ασήμαντο, αλλά τεχνικά και αριθμητικά αδικαιολόγητο. Αυτό ακριβώς θα έπρεπε να θορυβήσει την τράπεζα στο άμεσο μέλλον, διότι το ζήτημα αφορούσε την ασφάλεια των πληροφοριακών συστημάτων. Κατά συνέπεια οι λογαριασμοί ενδέχεται να είναι ευάλωτοι σε υπεξαιρέσεις από τρίτους.

Ο Αλφρέντο Ρίβας τραπεζικός υπάλληλος της χρηματοεπενδυτικής πολυεθνικής LMM Investors Services στο Καράκας της Βενεζουέλας, εντόπισε παράνομη παρέμβαση τρίτων στις συναλλαγές. Η σύζυγός του Μικαέλα Ρίβας ήταν ακτιβίστρια, μέλος του Φόρουμ για την αξιοπρέπεια και την Ευημερία (DWF) του Καράκας.

Και οι δύο υπάλληλοι ο Χόρχε Φερνάντεθ και ο Αλφρέντο Ρίβας δεν μπορούσαν να καταλάβουν ότι βρίσκονταν μπροστά σε μια διεθνή απάτη.

Ειδοποιήθηκε η Ιντερπόλ, η Διεύθυνση Εγκλημάτων Πληροφορικής /Ομάδα Ειδικών υποθέσεων, το Διεθνές αρχηγείο με έδρα τη Λιόν της Γαλλίας, που αποτελούνταν από τους: Νόρμαν Μάρεϊ (αρχηγός), Μάουρο Πετάτσι, Ελεάζαρ Σάμουελσον, Ιεροκλής Τσιόρδας, Κατρίν Φλοράνς και Ακάσι Φουτατσούκι. Η ομάδα αυτή της Ιντερπόλ, ανακάλυψε, μετά από πολλές περιπέτειες και η δράση τους να φτάνει σε κάθε γωνιά του κόσμου (Ρωσία, Μαλαισία, Ισπανία, Ολλανδία, Βενεζουέλα, Αγγλία, Γαλλία, Νιγηρία, Λιχτενστάϊν), ένα παράνομο δίκτυο χρηματοδότησης της μεγάλης μη κυβερνητικής οργάνωσης Φόρουμ για τη Δημοκρατία και την Αξιοπρέπεια (DWF). Το δίκτυο αυτό μέσα από εφαρμογές έξυπνου λογιστικού, παραβίαζαν τα ισχυρώς δομημένα συστήματα ασφαλείας των τραπεζών, επιτυγχάνοντας συνεχή ροή χρημάτων από μεγάλους καταθέτες προς την οργάνωση, για να διατεθούν στη συνέχεια στα προγράμματα αρωγής που εκπονούσε. Το δίκτυο της παράνομης μεταφοράς χρημάτων που υπεξαιρούνταν από κάποιους, κερδοσκοπικούς λογαριασμούς προς δεδομένες δράσεις του Φόρουμ , μέσω της ηλεκτρονικής τράπεζας HARP Cyberbank στο Λιχτενστάιν. Το δίκτυο της παράνομης μεταφοράς κεφαλαίων συντόνιζε ένας Άγγλος μαθηματικός, απόφοιτος του Κέιμπριτζ, από μια παροπλισμένη πλατφόρμα άντλησης πετρελαίου και φυσικού αερίου την IP 111 στη Βόρεια Θάλασσα, μέσω ενός πληροφοριακού δικτύου και με τη βοήθεια ενός εξελιγμένου ρομπότ, δικής του κατασκευής, και των συνεργατών του. Εδώ στην πλατφόρμα ήταν το επιτελικό ψηφιακό κέντρο της οργάνωσης. Από αυτόν τον τεχνικό πυρήνα διευθυνόταν το κύκλωμα της απάτης. Πάνω από χίλιοι υπολογιστές κυρίως εξυπηρετητές (server) του Διαδικτύου. Η πλατφόρμα πετρελαίου ήταν μια γιγαντιαία νησίδα από ατσάλι (ένα ατσάλινο νησί), από αλουμίνιο και τσιμέντο, 450 μέτρα πάνω από μια οργισμένη θάλασσα με σκοτεινές ιώδεις ανταύγειες. Στο κέντρο ελέγχου υπήρχε ένα εξελιγμένο ρομπότ, που στη ράχη του είχε μια μεταλλική πινακίδα και ήταν γραμμένο το όνομα LiveWire. To ανθρωποειδές αυτό ρομπότ διέθετε διαδραστικό κέντρο «συνείδησης». Είχε προηγμένες γνώσεις μαθηματικών, τεχνητής νοημοσύνης και ρομποτικής, με ξεχωριστή ευφυΐα και ευρεσιτεχνική ιδιοφυΐα. Διέθετε το ρομπότ, επίπεδα τεχνητής συνείδησης με ικανότητες αντίληψης, εκμάθησης και σύγκρισης. Με τη βοήθεια του LiveWire, μέσω ενός ολόκληρου δικτύου, υλοποιούσε η αφανής παραοργάνωση, ανεπίσημα και υπόγεια, στο μέτρο του δυνατού, την ιδέα του φόρου Τόμπιν (ένας φόρος στα τυχοδιωκτικά κερδοσκοπικά κεφάλαια), για να μπει ένα φρένο στην εκμετάλλευση του αναπτυσσόμενου κόσμου , για να μπλοκάρουνε αυτή την αεριτζίδικη μηχανή παραγωγής πλούτου για τους λίγους και φτώχειας για τους πολλούς. Δηλαδή ένας παράνομος και λαθραίος ανθρωπιστικός «φόρος Τόμπιν» που τον υφαρπάζουν άνομα για ευαγείς σκοπούς στον χειμαζόμενο πλανήτη, κάποιοι σύγχρονοι Ρομπέν των Δασών (Ρόμπιν Χουντ), μόνο που δεν καραδοκούσαν πια στις βαθύσκιες φυλλωσιές του Δάσους του Σέργουντ, αλλά στις σφύζουσες λεωφόρους των πληροφοριακών δικτύων…

Μια άμωμη ηθική μιας μεγάλης απάτης που απλώνει τις ρίζες της στο ιστορικό παρελθόν της ανθρωπότητας και ουρλιάζει για κοινωνική δικαιοσύνη και ανθρωπιά. Ευαγής επανόρθωση ή Καλοστημένη απάτη; Έγκλημα, Ηθική και Τεχνολογία.

Μέσα σε ένα διαμέρισμα της πλατφόρμας υπήρχε αναρτημένη μια σημαία, κόκκινη με τρία μικρά κίτρινα κυκλάκια. Μέσα σε κάθε κυκλάκι υπήρχε ένα σπασμένο γρανάζι .Ήταν η σημαία του βασιλιά Λουδ. Υπήρχε δηλαδή μια κλειστή λέσχη με το όνομα Λουδίτες, που δείχνει τον αντιστασιακό και ανατρεπτικό χαρακτήρα τους έναντι της τεχνολογίας. Ιστορικά , η πρώτη ακραία οργανωμένη αντίδραση στις επιπτώσεις της τεχνολογικής μεταμόρφωσης της εργασίας, που επέφερε η βιομηχανική επανάσταση, ήταν οι Λουδίτες. Οι Λουδίτες ήταν οργανωμένοι όμιλοι Άγγλων εργατών, χειριστών, οι οποίοι στις αρχές του 19^ου αιώνα κατέστρεφαν τις υφαντουργικές μηχανές για να προστατέψουν τις θέσεις εργασίες τους στα εργοστάσια. Σήμερα ο όρος Λουδίτης ή Νεολουδίτης, όπως αποδίδεται χαλαρά, χαρακτηρίζει αυτόν που αντιμάχεται γενικώς την ίδια την τεχνολογική εξέλιξη.

Τελικά θα μπορέσει η Ιντερπόλ να εξαρθρώσει αυτή την οργάνωση που χρησιμοποιούσε την παγκοσμιοποιημένη τεχνολογία για να «επανορθώσει», υποτίθεται , τις αδικίες του διεθνούς οικονομικού συστήματος παριστάνοντας τον αναμάρτητο τιμητή του;

Η κοινή εγκληματική δράση μπορεί να εξυγιάνει την κοινωνική και ηθική ανομία που χαρακτηρίζει το παγκοσμιοποιημένο σύστημα της ανοιχτής αγοράς;

Μπορεί να είναι όλα αυτά μεταμόρφωση μιας πολύ παλιάς ιστορίας ,της ίδιας ιστορίας που σίγουρα θα μας συνοδέψει στο μέλλον , σε πολλές παραλλαγές , όσο οι σημερινές ανισότητες και οι συγκρούσεις στον κόσμο μας θα παραμένουν αβυσσαλέες;

Ένα πανέξυπνο, συναρπαστικό, μαθηματικό, ψηφιακό, οικονομικό, πολιτικό και αστυνομικό μυθιστόρημα, που μας βάζει στον περίπλοκο κόσμο του ηλεκτρονικού εγκλήματος και στην ηθική της τεχνολογίας.

«Το ατσαλένιο νησί» προκαλεί τον αναγνώστη σε εγρήγορση και δυσπιστία απέναντι σε κάθε είδους ωραιοποιήσεις και αποσιωπήσεις. Οι συγγραφείς ζητάνε από τον αναγνώστη, και μάλιστα από την αρχή, να δεχτεί τους όρους του παιχνιδιού. Να το αντέξει. Να αντέξει τους όρους: Αλγόριθμοι, λογισμικά, αποκρυπτογράφηση, κείμενα που μπορούν να κωδικοποιούνται σε μορφή αριθμών, αλφαρίθμηση, εξυπηρετητές, τεχνητή νοημοσύνη, έξυπνα ρομπότ, γεροί κώδικες, άλυτα προβλήματα μαθηματικών, λουδίτες, spyware, αναβάθμιση ρουτίνας, λογισμικά προστασίας, κατασκοπευτικό λογισμικό, Echelon, ΜΚΟ, χάκερ, «ελαστικές» τράπεζες, κυβερνοέγκλημα, offshore εταιρείες, θεωρία πιθανοτήτων, ηλεκτρονικές παραβιάσεις, Lenit, Unabomber, φόρος Τόμπιν, θεωρία ομάδων, άλγεβρα Μπουλ, στοχαστικές μαθηματικές τεχνικές, Σονάτα σε ρε ματζόρε, Κ.448 του Μότσαρτ, Όγδοη Συμφωνία του Σοστακόβιτς, Άντα Λάβλεϊς κόρη του Λόρδου Βύρωνα, Ada μία από τις πρώτες γλώσσες για την τεχνητή νοημοσύνη κ.α.

Μια μυθοπλαστική ανατομία της παγκοσμιοποίησης και των αξιών της.

Διαβάστε το. Θα σας καταπλήξει.

Ο Ρέννος Οιχαλιώτης αποφοίτησε από το Ιστορικό-Αρχαιολογικό Τμήμα της Φιλοσοφικής Αθηνών και πήρε μεταπτυχιακό τίτλο ειδίκευσης στη Νεότερη Ευρωπαϊκή και Βαλκανική Ιστορία από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και του Λονδίνου αντίστοιχα.

Ο Πέτρος Στεφανέας είναι επίκουρος καθηγητής στον Τομέα Μαθηματικών της Σχολής Εφαρμοσμένων Μαθηματικών και Φυσικών Επιστημών του Ε.Μ.Π. Ειδικεύεται μεταξύ άλλων στην ηθική της πληροφορίας και της τεχνητής νοημοσύνης.

Νέες κυκλοφορίες στα βιβλιοπωλεία: Τέσσερα ελληνικά συναρπαστικά βιβλία για το Πάσχα

Είτε για τις χαλαρές αναγνώσεις των πασχαλινών διακοπών, είτε για δώρο σε αγαπημένα πρόσωπα τα βιβλία αυτά αξίζουν την προσοχή σας

Γεωργία Δρακάκη

30 Απριλίου 2021, 18:16

Όχι ότι δεν είχαμε χρόνο και τις προηγούμενες ημέρες-καραντίνα γαρ-, αλλά τώρα έχουμε και επίσημη δικαιολογία για νέες προσθήκες στην βιβλιοθήκη μας. Η αλήθεια είναι ότι με τον ερχομό της άνοιξης, καινούργιες εκδόσεις άρχισαν να κυκλοφορούν, ενδιαφέροντα και πολυαναμενόμενα βιβλία άρχισαν να βρίσκουν το κοινό τους, λίγες

Αν είχε γραφτεί σε άλλη γλώσσα, αυτό το βιβλίο θα μπορούσε να αποτελεί ένα πανευρωπαϊκό best seller.

Όπως αναγράφεται στο οποσθόφυλλό του:

«Ό,τι εμφανίζεται εφησυχαστικά σαν μεμονωμένη εκδήλωση ψηφιακού οικονομικού εγκλήματος εξελίσσεται περίτεχνα σε μια παγκόσμια απειλή για το διεθνές σύστημα μέσα από ένα κουβάρι εξελίξεων που θα κληθεί να ξεδιαλύνει ένας αξιωματικός πληροφοριών και μια ειδική ομάδα της Ιντερπόλ.

Σε αυτό το πολιτικό και αστυνομικό μυθιστόρημα που διαδραματίζεται στις αρχές του αιώνα μας, σε διαφορετικές χώρες και ηπείρους, η πλοκή γίνεται όχημα για να ψηλαφήσει τα μεγάλα ζητήματα που διακατέχουν την εποχή μας.

Μας ξεναγεί σε μια μυθοπλαστική ανατομία της παγκοσμιοποίησης και των αξιών της, μέσα από έναν συνθετικό διάλογο για την πολιτική της οικονομικής ολιγαρχίας, των μεγάλων μη κυβερνητικών οργανώσεων, των διεθνών δημοσιογραφικών δικτύων, αλλά και των κατευθύνσεων της επιστημονικής έρευνας, στο σκηνικό που διαμορφώνει καταλυτικά η ηθική των νέων τεχνολογιών.

Μια μυθοπλαστική ανατομία της παγκοσμιοποίησης και των αξιών της.»

Για δυνατούς «λύτες» και απαιτητικούς αναγνώστες

Ο Ρέννος Οιχαλιώτης αποφοίτησε από το Ιστορικό-Αρχαιολογικό Τμήμα της Φιλοσοφικής Αθηνών και πήρε μεταπτυχιακό τίτλο ειδίκευσης στη Νεότερη Ευρωπαϊκή και Βαλκανική Ιστορία από το Πανεπιστήμιο της Οξφόρδης και του Λονδίνου αντίστοιχα. Στη λογοτεχνία έχει δημοσιεύσει τη συλλογή διηγημάτων «Εφ(ι)αλτήριο» (Αρμός: Αθήνα 2012). Ασχολείται με την επιμέλεια και διόρθωση κειμένων.

Ρέννος Oιχαλιώτης – Πέτρος Στεφανέας

Το διεθνές οικονομικό σύστημα βρίσκεται αντιμέτωπο με μια μείζονα απειλή της σταθερότητας και της αξιοπιστίας του. Οι τραπεζικές συναλλαγές και οι μεγάλες καταθέσεις μεγάλων χρηματοπιστωτικών ιδρυμάτων παραβιάζονται, και η υπεξαίρεση χρηματικών ποσών που υπόκειται σε παρόμοια μεθοδολογία ηλεκτρονικού εγκλήματος κλιμακώνει την ανησυχία των ελεγκτικών Αρχών σε αγωνία: να προλάβουν τον πανικό. Σε αυτή την αποστολή επιφορτίζεται μια εξειδικευμένη ομάδα τεχνογνωσίας και αναλυτικής ικμάδας στην Ιντερπόλ, στην οποία ο ταγματάρχης Ελεάζαρ Σάμουελσον διαδραματίζει τον κομβικό ρόλο: να αναμετρηθεί μέσα σε αντίστροφη μέτρηση με την πρωτόγνωρη ψηφιακή σκιά που υφέρπει και συνεχώς απλώνεται στον παγκόσμιο τραπεζικό χάρτη. Μια δύναμη αποσυντονισμού και ανομίας, που έχει στο πλευρό της τη φυσική ευφυΐα και την τεχνητή νοημοσύνη σε μια ανεξερεύνητη ανάγνωση νέας ηθικής που πρέπει να αποκωδικοποιηθεί.

Φέτος, ένα ρομπότ στην Πράγα έγραψε το πρώτο θεατρικό έργο που ανέβηκε μάλιστα σε θεατρική σκηνή. Μόλις πριν από λίγες ημέρες οι χώρες του G20 σε μια ιστορική απόφαση θεσμοθετούν την καταβολή από τις μεγάλες πολυεθνικές του 15% των κερδών τους στις χώρες που πουλούν υπηρεσίες και προϊόντα τους. Τα Pandora papers αποκαλύπτουν τη διαφυγή υπέρογκων ποσών των ισχυρών του χρήματος και της πολιτικής σε φορολογικούς παραδείσους. Σε άλλη σκανδαλώδη υπόθεση της χρονιάς, οι ευρωπαϊκές τράπεζες ενοχοποιήθηκαν ότι σκοπίμως παρέβλεπαν τον προβλεπόμενο έλεγχο ύποπτων για εγκλήματα μεγαλόσχημων πελατών τους για να εξασφαλίσουν τις καταθέσεις τους.

Η πολυμέρεια και το εύρος της αφήγησης είναι απόρροια της συγγραφικής ιδιοτυπίας του μυθιστορήματος.

Το ατσαλένιο νησί, που πρωτογράφτηκε πριν από δεκαπέντε χρόνια και κυκλοφορεί σε μια αναθεωρημένη στη γραφή έκδοση, στον σφυγμό του σύγχρονου αστυνομικού και πολιτικού μυθιστορήματος, μιλούσε ήδη για το σήμερα της τεχνολογίας, της πολιτικής και του οικονομικού εγκλήματος. Μάλιστα με μια διορατική ακρίβεια, συγχωνεύοντας διαφορετικά αφηγηματικά είδη σε μια μυθοπλαστική σύνθεση μυστηρίου με φόντο ολόκληρο τον πλανήτη. Πράγματι, πέρα από βιβλίο αστυνομικής πλοκής με πολιτικό προβληματισμό, η εξιστόρηση μεταπλάθεται σε ένα road movie της τεχνολογίας και της απάτης, σε εξωτική περιπέτεια, τεχνολογικό θρίλερ, campus novel έως μυθιστορία επιστημονικής αναζήτησης και μαθηματικής σκέψης την εποχή της παγκοσμιοποίησης.

Η πολυμέρεια και το εύρος της αφήγησης είναι απόρροια της συγγραφικής ιδιοτυπίας του μυθιστορήματος. Το ατσαλένιο νησί είναι καρπός συν-συγγραφής δύο συγγραφέων από διαφορετικές πνευματικές διαδρομές, ένα συγγραφικό εγχείρημα που στις αρχές του αιώνα μας ήταν ακόμη –εν πολλοίς παραμένει– η εξαίρεση στην παραγωγή της λογοτεχνίας. Η συνεργατική γραφή εμπλουτίζει αλλά και αμφισβητεί την πεζογραφία που εκπροσωπείται από την ιδεαλιστική σχολή του αυτοτελούς αναχωρητή συγγραφέα, που συλλαμβάνει και αποτυπώνει μόνος το έργο έως την τελευταία σελίδα. Έχει ήδη δώσει ξεχωριστά και δημοφιλή έργα μεταπολεμικά, κυρίως στην ευρωπαϊκή αστυνομική λογοτεχνία, στην παράδοση της οποίας φιλοδοξεί να ενταχθεί Το ατσαλένιο νησί. Πρωτίστως για τον επίκαιρο προβληματισμό που καταθέτει και μεταφέρει στον σύγχρονο και ενεργό αναγνώστη-πολίτη.

Το ατσαλένιο νησί
LiveWire
Ρέννος Oιχαλιώτης – Πέτρος Στεφανέας
Εκδόσεις Όταν
424 σελ.
ISBN 978-618-84632-9-5
Τιμή €16,60