Τίτσα Πιπίνου – Εκδόσεις ΟΤΑΝ https://www.ekdoseisotan.gr ΟΤΑΝ ο λόγος γίνεται τέχνη Tue, 24 Dec 2024 07:50:40 +0000 en hourly 1 https://wordpress.org/?v=6.8.3 https://www.ekdoseisotan.gr/wp-content/uploads/2021/02/cropped-favicon-32x32.jpg Τίτσα Πιπίνου – Εκδόσεις ΟΤΑΝ https://www.ekdoseisotan.gr 32 32 Παλιοί γάτοι, Τρυφερά ποντίκια (Copy) https://www.ekdoseisotan.gr/shop/%ce%a0%ce%b1%ce%bb%ce%b9%ce%bf%ce%af-%ce%b3%ce%ac%cf%84%ce%bf%ce%b9-%ce%a4%cf%81%cf%85%cf%86%ce%b5%cf%81%ce%ac-%cf%80%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%af%ce%ba%ce%b9%ce%b1-copy/ Thu, 06 Jun 2024 10:22:21 +0000 https://www.ekdoseisotan.gr/?post_type=product&p=2382 Μια ιστορία έρωτα και προδοσίας που ξετυλίγεται πολλά χρόνια πριν, στα ασφυκτικά όρια μιας μικρής, επαρχιακής, ελληνικής πόλης, που ψάχνει να βρει τον βηματισμό της. Σε μια εποχή αυστηρή και σκληρή που το να υπερβεί κάποιος τα όρια της ηθικής ισοδυναμούσε με εξοστρακισμό και καταδικαζόταν να ζει στο περιθώριο.

Μια ιστορία που μέσα από άγρια περιστατικά αναδεικνύει τις δυο όψεις μιας  πόλης, την ειρηνική κι άνετη της οδού Πλατάνων και την υποβαθμισμένη και βουερή της Καζέρμα Ρεγγίνα, ενός παλιού ιταλικού στρατοπέδου, που μετά τη φυγή των Ιταλών ζει η φτωχολογιά. Είναι εκεί που, τη δεκαετία του ’60, κατέφυγε ταπεινωμένη και αποδιωγμένη από την καλή και ευυπόληπτη κοινωνία η γυναίκα του φαρμακοποιού με τον άνδρα που ερωτεύτηκε. Εκεί όπου συνέβησαν τα τραγικά γεγονότα που σημάδεψαν την οικογένεια και συντάραξαν την κοινωνία της μικρής τους πόλης.

Σε αυτό το μυθιστόρημα παρακολουθούμε την πολυτάραχη ζωή των ηρώων ανάμεσα σε Ρόδο, Ρώμη κι Αθήνα.

Η ιστορία ξεκινά στις μέρες μας, όταν μια ζωγράφος με λίγες αποσκευές και τα σύνεργα της ζωγραφικής της επιστρέφει στο πατρικό της για να φροντίσει τις  τελευταίες λεπτομέρειες της πώλησής του μετά τον θάνατο του πατέρα της…

 

 ISBN: 978-618-5563-57-8

ΣΕΛΙΔΕΣ: , ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ: 14cm Χ 21cm

ΛΙΑΝΙΚΗ ΤΙΜΗ:  Ευρώ  15.60 με Φ.Π.Α.

 

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ : Τίτσα Πιπίνου

Η Τίτσα Πιπίνου γεννήθηκε στη Ρόδο. Για ένα διάστημα έζησε στην Αγγλία όπου παρακολούθησε μαθήματα γλώσσας. Έκτοτε ζει και εργάζεται στη Ρόδο στον χώρο του βιβλίου.

Στα γράμματα εμφανίστηκε το 1994 με το βιβλίο «Γυναίκα της Σκιάς».

Συνολικά έχει γράψει έντεκα μυθιστορήματα, ένα δοκίμιο και ένα βιβλίο για παιδιά.

Διηγήματα και κείμενά της έχουν δημοσιευτεί σε ανθολογίες, λογοτεχνικά ημερολόγια, εφημερίδες και περιοδικά καθώς και στον ηλεκτρονικό τύπο, ενώ για χρόνια διατηρεί ραδιοφωνική εκπομπή για το βιβλίο.

ΕΡΓΑ ΤΙΣ ΙΔΙΑΣ

Γυναίκα της σκιάς

Μυθιστόρημα, Εκδόσεις Φιλιππότης 1994, Εκδόσεις Άγκυρα 2001

Τέσσερις μέρες του Μάρτη

Μυθιστόρημα, Εκδόσεις Καστανιώτη 1997

Για να θυμάσαι τη Λοΐδα

Μυθιστόρημα, Εκδόσεις Άγκυρα 1997

Ονειροπαγίδα

Μυθιστόρημα, Εκδόσεις Άγκυρα 1999

Παλιοί γάτοι, τρυφερά ποντίκια

Μυθιστόρημα, Εκδόσεις Άγκυρα 2002, Εκδόσεις Όταν 2024

Το σ’ αγαπώ σε ξένη γλώσσα

Μυθιστόρημα, Εκδόσεις Άγκυρα 2004

Ζωή χωρίς φιλοδώρημα

Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα

Γυναίκες της Δωδεκανήσου

Δοκίμιο, Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Δωδεκανήσου-Kasseris Pablications 2012

Το παλιό ξενοδοχείο

Μυθιστόρημα, Εκδόσεις Διόπτρα 2016

Ο ιππότης με το τριαντάφυλλο

Νεανική λογοτεχνία, Εκδόσεις Αιώρα 2018

Το κορίτσι του Αλεσάντρο

Μυθιστόρημα, Εκδόσεις Κλειδάριθμος 2019

Το σπίτι με τις φοινικιές

Μυθιστόρημα, Εκδόσεις Κλειδάριθμος 2021

 

Βιβλίο – κριτική Πάθη και ιστορίες μιας οικογένειας μέσα στον άπιαστο νεοελληνικό χρόνο Του Ηλία Καραβόλια  Βιβλίο ”Παλιοί γάτοι τρυφερά ποντίκια”, Τίτσας Πιπίνου, εκδ. ΟΤΑΝ, 2024 ”Να ζεις θα πεί να πεθαίνεις κάθε μέρα και κάθε μέρα να παλεύεις. Αυτή η επαρχία παλεύει μα δεν πεθαίνει”, του Ρομέν Ρολλάν στο ” Μαγεμένη ψυχή”( αναφέρεται απο την συγγραφέα στην σελ. 137 του βιβλίου της) Η Τίτσα Πιπίνου – που γράφει μυθιστορήματα και διηγήματα εδώ και τρεις δεκαετίες – στο βιβλίο της ”Παλιοί γάτοι τρυφερά ποντίκια” καταφέρνει να περιγράψει κάτι όχι απλό και συνηθισμένο στην ελληνική πεζογραφία (δηλαδή μια ακόμη ιστορία έρωτα με λίγο περιτύλιγμα σασπένς και ιστορίας) αλλά μια διαφορετική εκδοχή του νεοελληνικού μικροαστισμού σε μια ιδιόρρυθμη εποχή, όχι μόνο στην Ελλάδα.Πίσω απο την πλοκή και τους ήρωες του διηγήματος υπάρχει μια αθέατη πλοκή μικρόκοσμου και μακρόκοσμου. Παρακολουθούμε την πολυτάραχη ζωή των ηρώων, σε ένα πλαίσιο γεμάτο μεν απο διαφορετικότητα χαρακτήρων, απαγορευμένο έρωτα και θυσιαστική απόλαυση ενοχής, και αυτό μέσα σε μια συνθήκη προδοσίας και εγκατάλειψης( συνθήκη που εκτυλίσσεται ανάμεσα σε Ρόδο, Ρώμη κι Αθήνα).Η συγγραφέας επιλέγει με ένα flashback να ανατρέξει την νεοελληνική οικογενειακή αναπαράσταση του συμβολικού οικογενειακού αλλά και ιστορικού τραύματος όπως αυτό απεικονίζεται μέσα στον άπιαστο χρόνο της νεοελληνικής κοινωνίας ( στοιχείο που επιλέγεται έντεχνα να χρησιμοποιείται από την Πιπίνου και σε άλλα πεζογραφήματα της ).Η ηθική, ως αξιακό κοινωνικό φορτίο, οι απαγορεύσεις και οι περιορισμοί στις ερωτικές σχέσεις, απόρροια ενός συντηρητισμού στον θεσμό της οικογένειας μέσα σε μια ψευδοπροοδευτική κοινωνία και μέσα σε ένα πουριτανικό περιβάλλον( ”ένιωθα την μεγάλη πίεση που ασκούνταν στην μαμά από κάθε πλευρά της μικρής μας κοινωνίας.” σελ.172) διαπλέκονται με την ενοχική μερικές φορές απόλαυση της αίσθησης του έρωτα αλλά και με τη θέση της γυναίκας τόσο στη μικρή αλλά μεσογειακή Ρόδο, όσο και στην μεγάλη Αθήνα και την ανεπτυγμένη Ρώμη.Οι ήρωες της Πιπίνου στο βιβλίο δεν ξεφεύγουν από την ”μεγάλη ιστορία” όπως αυτή ”κατεβαίνει” στο σπιτικό, στην γειτονιά, στην αυλή. Και αναπαριστάνουν εμφανώς το νευρωτικό περιβάλλον της μικροιστορίας των ηρώων του έργου. Να σημειώσω ότι η συγγραφέας έχει μια ικανότητα να συμβολίζει απλά και ξεκάθαρα τις οικογενειακές δομές της νεύρωσης και της ψύχωσης, και το κάνει περιγράφοντας τόσο την αγνότητα και την ευτυχία της οικογενειακής γαλήνης των παλαιών δυνατών δεσμών όσο και την φθονερή ως μνησίκακη κλειστή νεοελληνική κοινωνία (τόσο της προπολεμικής όσο και της μεταπολιτευτικής Ελλάδας)Το δε ερωτικό storytelling (που κρατάει σχεδόν σε κινηματογραφικό χρόνο τον αναγνώστη) συμπλέκεται τόσο με την κοσμοπολίτικη κοινωνία όσο και τον μικροαστικό κόσμο, πότε με την ανατολίτικη και πότε με την δυτικότροπη αύρα( διαφόρων εποχών, παθών και χαρακτήρων) στην πλοκή και στο χρόνο των όσων εξελίσσονται στην ιστορία. Τα στενά ως ασφυκτικά όρια της νεοελληνικής μικρής πόλης -που παλεύει αλλά δεν ξεφεύγει απο το μικρό χωριό ως συμβολικός κόσμος – η Πιπίνου τα περιγράφει με τα λόγια των ηρώων της ακόμη και σε ακραία περιστατικά. Ήρωες που θέλουν να αποδράσουν αλλά ταυτόχρονα ψάχνουν και την αλήθεια του τόπου τους. Η σκληρότητα με την τρυφερότητα συναντώνται σε πολλά σημεία του έργου όπου η γραφή παραδίδει τα ηνία στην βαθιά οντολογική και βιωματική αλήθεια της συγγραφέως : ”υπάρχει όμως ένα μυστήριο στον τρόπο που ενεργεί η μνήμη όταν ο άλλος είναι πια νεκρός”( σελ. 68) ή εκεί που λέει : ” Έχει φθάσει ακριβώς στο σημείο που δεν έχει λογική δεν έχει γνώση δεν έχει πείρα (σελ.152)”Το βιβλίο δεν είναι απλά ευχάριστο ή περιγραφικό. Έχει φορτίο, ανακαλεί στον αναγνώστη δικούς τους διαγενεακούς κόσμους και ιχνογραφεί πιθανές ομοιότητες μεταξύ πολλών νεοελληνικών μικρών ιστοριών έρωτα και προδοσίας που ο χρόνος σπρώχνει πότε στην Ανατολή και πότε στην Δύση…

 

]]> Παλιοί γάτοι, Τρυφερά ποντίκια https://www.ekdoseisotan.gr/shop/%ce%a0%ce%b1%ce%bb%ce%b9%ce%bf%ce%af-%ce%b3%ce%ac%cf%84%ce%bf%ce%b9-%ce%a4%cf%81%cf%85%cf%86%ce%b5%cf%81%ce%ac-%cf%80%ce%bf%ce%bd%cf%84%ce%af%ce%ba%ce%b9%ce%b1/ Sat, 01 Jun 2024 07:39:03 +0000 https://www.ekdoseisotan.gr/?post_type=product&p=2378 Μια ιστορία έρωτα και προδοσίας που ξετυλίγεται πολλά χρόνια πριν, στα ασφυκτικά όρια μιας μικρής, επαρχιακής, ελληνικής πόλης, που ψάχνει να βρει τον βηματισμό της. Σε μια εποχή αυστηρή και σκληρή που το να υπερβεί κάποιος τα όρια της ηθικής ισοδυναμούσε με εξοστρακισμό και καταδικαζόταν να ζει στο περιθώριο.

Μια ιστορία που μέσα από άγρια περιστατικά αναδεικνύει τις δυο όψεις μιας  πόλης, την ειρηνική κι άνετη της οδού Πλατάνων και την υποβαθμισμένη και βουερή της Καζέρμα Ρεγγίνα, ενός παλιού ιταλικού στρατοπέδου, που μετά τη φυγή των Ιταλών ζει η φτωχολογιά. Είναι εκεί που, τη δεκαετία του ’60, κατέφυγε ταπεινωμένη και αποδιωγμένη από την καλή και ευυπόληπτη κοινωνία η γυναίκα του φαρμακοποιού με τον άνδρα που ερωτεύτηκε. Εκεί όπου συνέβησαν τα τραγικά γεγονότα που σημάδεψαν την οικογένεια και συντάραξαν την κοινωνία της μικρής τους πόλης.

Σε αυτό το μυθιστόρημα παρακολουθούμε την πολυτάραχη ζωή των ηρώων ανάμεσα σε Ρόδο, Ρώμη κι Αθήνα.

Η ιστορία ξεκινά στις μέρες μας, όταν μια ζωγράφος με λίγες αποσκευές και τα σύνεργα της ζωγραφικής της επιστρέφει στο πατρικό της για να φροντίσει τις  τελευταίες λεπτομέρειες της πώλησής του μετά τον θάνατο του πατέρα της…

 

 ISBN: 978-618-5563-57-8

ΣΕΛΙΔΕΣ: , ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ: 14cm Χ 21cm

ΛΙΑΝΙΚΗ ΤΙΜΗ:  Ευρώ  15.60 με Φ.Π.Α.

 

ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ : Τίτσα Πιπίνου

Η Τίτσα Πιπίνου γεννήθηκε στη Ρόδο. Για ένα διάστημα έζησε στην Αγγλία όπου παρακολούθησε μαθήματα γλώσσας. Έκτοτε ζει και εργάζεται στη Ρόδο στον χώρο του βιβλίου.

Στα γράμματα εμφανίστηκε το 1994 με το βιβλίο «Γυναίκα της Σκιάς».

Συνολικά έχει γράψει έντεκα μυθιστορήματα, ένα δοκίμιο και ένα βιβλίο για παιδιά.

Διηγήματα και κείμενά της έχουν δημοσιευτεί σε ανθολογίες, λογοτεχνικά ημερολόγια, εφημερίδες και περιοδικά καθώς και στον ηλεκτρονικό τύπο, ενώ για χρόνια διατηρεί ραδιοφωνική εκπομπή για το βιβλίο.

ΕΡΓΑ ΤΙΣ ΙΔΙΑΣ

Γυναίκα της σκιάς

Μυθιστόρημα, Εκδόσεις Φιλιππότης 1994, Εκδόσεις Άγκυρα 2001

Τέσσερις μέρες του Μάρτη

Μυθιστόρημα, Εκδόσεις Καστανιώτη 1997

Για να θυμάσαι τη Λοΐδα

Μυθιστόρημα, Εκδόσεις Άγκυρα 1997

Ονειροπαγίδα

Μυθιστόρημα, Εκδόσεις Άγκυρα 1999

Παλιοί γάτοι, τρυφερά ποντίκια

Μυθιστόρημα, Εκδόσεις Άγκυρα 2002, Εκδόσεις Όταν 2024

Το σ’ αγαπώ σε ξένη γλώσσα

Μυθιστόρημα, Εκδόσεις Άγκυρα 2004

Ζωή χωρίς φιλοδώρημα

Εκδόσεις Ελληνικά Γράμματα

Γυναίκες της Δωδεκανήσου

Δοκίμιο, Νομαρχιακή Αυτοδιοίκηση Δωδεκανήσου-Kasseris Pablications 2012

Το παλιό ξενοδοχείο

Μυθιστόρημα, Εκδόσεις Διόπτρα 2016

Ο ιππότης με το τριαντάφυλλο

Νεανική λογοτεχνία, Εκδόσεις Αιώρα 2018

Το κορίτσι του Αλεσάντρο

Μυθιστόρημα, Εκδόσεις Κλειδάριθμος 2019

Το σπίτι με τις φοινικιές

Μυθιστόρημα, Εκδόσεις Κλειδάριθμος 2021

ΠΙΠΙΝΟΥ ΤΙΤΣΑ, ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ | ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

ΠΙΠΙΝΟΥ ΤΙΤΣΑ, ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ | ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ

Η Τίτσα Πιπίνου με την χαρισματική της πένα μας προσκαλεί σε ένα γοητευτικό ταξίδι μέσα από το ατμοσφαιρικό μυθιστόρημα “Παλιοί γάτοι, τρυφερά ποντίκια” που μόλις κυκλοφόρησε από τις Εκδόσεις Όταν. Μία ιστορία έρωτα και προδοσίας με φόντο την  Ρόδο της δεκαετίας του ’60, τη Ρώμη και την Αθήνα.

Συνέντευξη στην Ευρυδίκη Κοβάνη

Πώς διαλέξατε τον τίτλο «Παλιοί γάτοι, τρυφερά ποντίκια»;

Συνήθως τελειώνω ένα βιβλίο και μετά είμαι σε αναζήτηση τίτλου. Με δυσκολεύει η εύρεσή του, αντίθετα από άλλους που ξέρω ότι ξεκινάνε με τον τίτλο.

Είναι μια παροιμία που άκουσα την εποχή που το έγραφα και την έκανα τίτλο. Παραπέμπει σε ώριμους άνδρες που ερωτεύονται νεαρά κορίτσια, όπως συνέβη και στην ιστορία που αφηγούμαι.

Όταν λέω ερωτεύονται εννοώ ερωτεύονται, όχι φυσικά με την έννοια της παιδεραστίας που δίνουμε σήμερα. Εξ άλλου η ηρωίδα μου δεν είναι παιδί όταν παντρεύεται. Παλιά ήταν καθ’ όλα συνηθισμένο ώριμοι άνδρες να παντρεύονται πολύ νεότερες γυναίκες, ειδικά τα πρώτα μεταπολεμικά χρόνια.

Πώς γεννήθηκε η ιδέα και η αρχική σας έμπνευση για το βιβλίο;

Η έμπνευση συνήθως είναι από μια ιστορία που ακούω, μια εικόνα που θέλω να αποτυπώσω με λόγια. Ίσως και από κάποιο γεγονός που κάποτε άκουσα και ξάφνου επιστρέφει και αρχίζει να κτίζεται η ιστορία του στο μυαλό μου. Το αποτέλεσμα βέβαια δεν  έχει σχεδόν καμία σχέση με την αρχική ιστορία, είναι απλά η αφορμή.

Ήταν η εικόνα μιας γυναίκας που επιστρέφει μετά τον θάνατο του πατέρα της  στο ερειπωμένο και έρημο πια από ανθρώπους σπίτι της που κάποτε υπήρξε ένα από τα ομορφότερα της πόλης τους.

Εκεί θυμάται τα τραγικά γεγονότα που συνέβησαν και που οδήγησαν σε μία  τραγωδία που συγκλόνισε την κοινωνία  του νησιού.

Σε ποια εποχή και σε ποια μέρη διαδραματίζεται η ιστορία;

Ξεκινά από το σήμερα όταν η ζωγράφος -κόρη της οικογένειας- επιστρέφει στο πατρικό της για να ρυθμίσει τις τελευταίες λεπτομέρειες της πώλησης του, αλλά εκεί στο ίδιο σπίτι άδειο πια από τους ανθρώπους που το κατοίκησαν γίνεται μια αναδρομή στο παρελθόν.

Έτσι το μεγαλύτερο μέρος της ιστορίας διαδραματίζεται τις δεκαετίες του ’60 και του ΄70. Μου αρέσει να γράφω για αυτές τις δεκαετίες. Διαδραματίζεται στη Ρώμη, την Αθήνα αλλά κυρίως στη Ρόδο, εκεί που αρχίζουν και τελειώνουν όλα.

Στα περισσότερα βιβλία μου περιγράφω τη Ρόδο. Συνήθως μιλάμε  για όσα γνωρίζουμε καλά. Και εμένα το να γράφω για τη μεσοπολεμική  και μεταπολεμική Ρόδο με εμπνέει. Αυτή η Ρόδος δεν έχει καμία σχέση με την αστραφτερή, πολύβουη, τουριστική Ρόδο του σήμερα.

Ποιο συναίσθημα κυριαρχούσε μέσα σας καθώς το γράφατε;

Συγκίνηση, γιατί το βιβλίο ξεκινά με μία αυτοκτονία. Σε μια υποβαθμισμένη γειτονιά της Ρόδου, στην Καζέρμα Ρεγγίνα, ένα παλιό ιταλικό στρατόπεδο που μετατράπηκε σε λαϊκές κατοικίες, μία γυναίκα αυτοκτονεί ωθούμενη από την κατακραυγή της συντηρητικής και κλειστής κοινωνίας του νησιού όταν αυτή εγκαταλείπει τον ευκατάστατο σύζυγο και το άνετο σπίτι της στο κέντρο για να ακολουθήσει τον άνδρα που ερωτεύτηκε.

Σε τι διαφέρει αυτή η επανέκδοση από την μορφή της πρώτης κυκλοφορίας του βιβλίου;

Είναι αναθεωρημένη έκδοση. Δεν διαφέρει σε πολλά. Λίγα πράγματα έχουν αλλάξει από την πρώτη του έκδοση.

Όταν γράφεις τέλος σε ένα βιβλίο πιστεύεις ότι εκεί τελειώνουν όλα, αλλά αν τολμήσει ο συγγραφέας του να το ξαναδιαβάσει καιρό μετά όλο και ανακαλύπτει ότι σε κάποια σημεία θέλει να επέμβει και να τα πει καλύτερα. Έτσι αποφεύγω να διαβάσω ξανά βιβλίο μου αφού έχει εκδοθεί.

Πιστεύετε ότι ένας συγγραφέας βλέπει τον κόσμο διαφορετικά από ό,τι οι υπόλοιποι;

Νομίζω πως ναι. Είναι πιο παρατηρητικός και διαρκώς σε εγρήγορση αν ακούσει ή δει κάτι και τον εμπνεύσει να γράψει γι’ αυτό.

Πράγματα που γενικά σε άλλους περνούν απαρατήρητα σε ένα συγγραφέα μπορεί να του τριβελίζουν το μυαλό.

Θα σας πω ένα παράδειγμα: Πριν χρόνια διάβασα σε ένα μονόστηλο της Ελευθεροτυπίας μια είδηση. Δυο νέοι στην Κίνα ήταν ερωτευμένοι, αλλά οι οικογένειές  τους είχαν αντιρρήσεις.

Ο νεαρός άνδρας αναγκάστηκε τότε απογοητευμένος να ξενιτευτεί στην Αμερική. Το  κορίτσι το έμαθε και, θεωρώντας το σαν εγκατάλειψη, αυτοκτόνησε. Ο άνδρας όταν το πληροφορήθηκε απελπισμένος επέστρεψε και την παντρεύτηκε νεκρή!

Αυτό ήταν ένα παράδοξο γεγονός που όντως συνέβη και το έγραψαν παντού και έτσι πέρασε στα ψιλά και του δικού μας Τύπου. Πόσοι άνθρωποι το διάβασαν; Κάποιοι χιλιάδες εδώ.

Εμένα όμως μου τριβέλιζε το μυαλό, έκανα εικόνες, έπλαθα χαρακτήρες μέχρι που κάθισα  και έγραψα ένα βιβλίο το «Για να θυμάσαι τη Λοΐδα». Αυτή είναι η διαφορά του συγγραφέα.

Τι γίνονται για εσάς οι ήρωές σας όταν ολοκληρώνεται η συγγραφή ενός μυθιστορήματος;

Μετά την ολοκλήρωση ενός βιβλίο οι ήρωες ανήκουν  στους αναγνώστες. Υπάρχουν βέβαια κάπου μέσα μου, αλλά δε με στοιχειώνουν όπως όταν γράφω γι’ αυτούς. Θέλω να τους ξεχάσω για να πάω παρακάτω.

 

 

]]>