Description
Μέχρι σήμερα έχει γίνει αποδεκτή η δυνατότητα μεταβίβασης της σκέψης από ένα πρόσωπο σε ένα άλλο, φαινόμενο που εντάσσεται στον χώρο της παραψυχολογίας.
Το μυθιστόρημα αυτό προχωρά ένα βήμα βαθύτερα σ’ αυτόν τον χώρο: υποθέτει-λογοτεχνική αδεία- τη δυνατότητα μεταβίβασης ολόκληρης της μνήμης ενός προσώπου σε ένα άλλο, νεότερης ηλικίας, επινοώντας μια νέα κατηγορία ανθρώπων: τους κληρονόμους της μνήμης.
Πέντε πραγματικά ιστορικά πρόσωπα διαδοχικών γενεών, όπου ο καθένας κληρονομεί τις μνήμες των προηγουμένων, αποτελούν τους βασικούς «χαρακτήρες» του μυθιστορήματος. Οι βιογραφίες τους -με τη μορφή αυτοβιογραφιών- καλύπτουν χρονικό διάστημα τεσσάρων αιώνων, από τις αρχές του 18ου αιώνα έως τις μέρες μας.
Κι όλα αυτά, ενταγμένα σε μια σύγχρονη ερωτική ιστορία.
ΙΣΒΝ: 978-618-5930-48-6
ΣΕΛΙΔΕΣ: 182
ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ: 14cm Χ 21cm
ΛΙΑΝΙΚΗ ΤΙΜΗ: Ευρώ 13.60 με Φ.Π.Α
ΒΙΟΓΡΑΦΙΚΟ ΣΥΓΓΡΑΦΕΑ
Ο Γιώργος Βοϊκλής γεννήθηκε το 1945 στη Σάμο και από το 1958 ζει στην Αθήνα. Τέλειωσε το Νυκτερινό Γυμνάσιο και παρακολούθησε σπουδές κινηματογράφου. Εργάστηκε σε πολλά χειρωνακτικά επαγγέλματα, στις οικοδομές και τη βιομηχανία, και από το 1987 είναι επαγγελματίας δημοσιογράφος. Από το 1962 μετέχει ενεργά στους κοινωνικούς και δημοκρατικούς αγώνες. Από το 1975 μέχρι σήμερα έχουν εκδοθεί 14 βιβλία του, τα έξι από τα οποία ανήκουν στην κατηγορία της λογοτεχνίας για εφήβους.
Από το 2001 μέχρι το 2016 ήταν διευθυντής του περιοδικού «Μεθόριος του Αιγαίου» και υπεύθυνος των εκδόσεων «υπερόριος». Είναι παντρεμένος με την φιλόλογο – ιστορικό Μαρία Καββαδία και έχουν μια κόρη, την Καλή.
Ένα επικό μυθιστόρημα
«Οι κληρονόμοι της μνήμης» του Γιώργου Βοϊκλή
γράφει ο Πάνος Μανολίτσης*
Η παλαιότερη και η πιο σεβάσμια από τις εννέα μούσες της αρχαιότητας ήταν η Καλλιόπη, η μούσα της Επικής Ποίησης. Στην κατηγορία αυτή, όμως, θα μπορούσαμε να εντάξουμε και ένα μυθιστόρημα, με τη μόνη διαφορά ότι δεν είναι γραμμένο σε στίχους, αλλά σε πεζό λόγο.
Αυτό, συμβαίνει, κατά την εκτίμησή μου, στο ιστορικό μυθιστόρημα του Γιώργου Βοϊκλή με τίτλο «Οι κληρονόμοι της μνήμης» (Εκδόσεις ΟΤΑΝ, 2025), το οποίο, μάλιστα, δεν περιορίζεται στα δέκα χρόνια της Ομηρικής Οδύσσειας -που έφερε στην επικαιρότητα ο Αλέξης Τσίπρας με την «Ιθάκη» του- αλλά καλύπτει χρονικό διάστημα τεσσάρων αιώνων της νεότερης Ελληνικής Ιστορίας, από τις αρχές του 18ου αι. ως τις μέρες μας.
Πρόκειται για τις βιογραφίες –με μορφή αυτοβιογραφιών- πέντε πραγματικών ιστορικών προσώπων, χαρακτηριστικών εκπροσώπων διαδοχικών γενεών, που ο καθένας από αυτούς άφησε πίσω του διακριτά σημάδια στην ιστορία του τόπου του -της ακριτικής Σάμου στη συγκεκριμένη περίπτωση- αλλά και ευρύτερα, της Ελλάδας.
Τη δυνατότητα για αυτό το επίτευγμα έδωσε, βέβαια, στον συγγραφέα η σε έκταση και βάθος ενασχόλησή του με την ιστορία της ιδιαίτερης πατρίδας του, την οποία έχει καταγράψει σε πέντε σχετικά βιβλία του που έχουν προηγηθεί: Το «Σάμος. Σελίδες Ιστορίας. Από τα προϊστορικά χρόνια ως τις μέρες μας», το «Σαμίων Λόγος, 18ος – 20ος αι.», το «Σάμος 1940-1945. Συλλογική αφήγηση» και «Το υπόγειο ποτάμι. Μύθος – Ιστορία – Λογοτεχνία».
Το λογοτεχνικό εύρημα της διαδοχικής μεταβίβασης ολόκληρης της
μνήμης από έναν ηλικιωμένο της μιας γενιάς σε έναν νέο της επόμενης
γενιάς, επιτρέπει στον συγγραφέα να καταγράψει την κοινωνική πορεία
στη διάρκεια αυτών των τεσσάρων αιώνων, δίνοντας στην Ιστορία την
ανθρώπινη διάστασή της και αποκαλύπτοντας κάποια μυστικά από τα
παρασκήνια των μεγάλων αποφάσεων, που δεν καταγράφει η
Ακαδημαϊκή Ιστορία.
Το όχημα της Παραψυχολογίας ή, αν θέλετε, της Επιστημονικής
Φαντασίας, του επιτρέπει, με τη συγκέντρωση της μνήμης έξι γενιών
στον τελευταίο «κληρονόμο» τους, να σχηματιστεί ένα πανόραμα της
νεότερης ιστορίας της πατρίδας μας, όπως τη βίωσαν χαρακτηριστικοί
εκπρόσωποι των διαδοχικών γενιών που έζησαν και έδρασαν στη
διάρκειά της.
Από τις «αυτοβιογραφίες» των πέντε από αυτούς και την βιογραφία του
έκτου, που –υποτίθεται ότι- είναι ο συγγραφέας, προκύπτει ότι στις
κοινωνικές εξελίξεις παρουσιάζεται ένα φαινόμενο αντίστοιχο με το
φυσικό φαινόμενο της άμπωτης και της παλίρροιας. Από τις
επαναστατικές εξάρσεις, δηλαδή, στις ήττες και τους συμβιβασμούς των
αντιπάλων.
Το έπος των «κληρονόμων της μνήμης» ξεκινάει με την προετοιμασία
της επανάστασης του 1821 από το κίνημα του Διαφωτισμού, που
εκπροσωπείται από τον στοχαστικό Επίσκοπο Πορφύριο. Φτάνει στην
πρώτη κορύφωση με τον παράτολμο Λογοθέτη Λυκούργο, ηγέτη του
Κινήματος των Καρμανιόλων και της επανάστασης του 1821 στη Σάμο.
Συνεχίζει με την ημιαυτόνομη Ηγεμονία και τον επί 25 χρόνια
Γραμματέα των διαδοχικών Ηγεμόνων Επαμεινώνδα Σταματιάδη.
Ακολουθεί η παλίρροια της επανάστασης του 1912 και η άμπωτη του
Μεσοπολέμου, που εκπροσωπείται από τον δημοσιογράφο και λογοτέχνη
Γιώργη Καρατζά, για να φτάσει στη νέα παλίρροια της Εθνικής
Αντίστασης, στο πρόσωπο του νεαρού αντάρτη Αλέξη Σεβαστάκη.
Από το ότι οι κοινωνικές συνθήκες αυτών των φάσεων βρίσκουν το
αντίστοιχό τους στα πρόσωπα των πέντε «πρωταγωνιστών» του
μυθιστορήματος, προκύπτει για τον συγγραφέα, το ερώτημα:
Σε ποιο βαθμό επηρεάζουν οι κληρονομημένες μνήμες τις επιλογές του
κληρονόμου τους στις νέες – διαφορετικές συνθήκες και σε ποιο βαθμό
καθορίζονται από τα δικά του βιώματα και την ιδιοσυγκρασία του;
Ένα ερώτημα που αφήνει αναπάντητο ο συγγραφέας, για να απαντήσει
σε αυτό ο αναγνώστης του βιβλίου.
Υπάρχει, άραγε, ένα υπόγειο ποτάμι που κυλάει κάτω από τα γεγονότα
που καταγράφει η Ιστορία; Κάτω από τις αντιλήψεις, τις επιλογές και τις
συμπεριφορές των ανθρώπων στις διαδοχικές φάσεις της;
Αυτό το υπόγειο ποτάμι της κοινωνικής πορείας αναζητάει ο συγγραφέας
σ’ αυτό το πολυσήμαντο βιβλίο του.
Στην αρχή και στο τέλος του μυθιστορήματος περιγράφει
έναν έρωτα που γεννιέται μέσα στους καπνούς των δακρυγόνων μιας
πρόσφατης διαδήλωσης, συνδέοντας τους προβληματισμούς του «έπους»
του με τα προβλήματα και τις αναζητήσεις της σημερινής νέας γενιάς.
«Οι κληρονόμοι της μνήμης» του Γιώργου Βοϊκλή είναι, χωρίς
αμφιβολία, ένα ξεχωριστό, πολύ ενδιαφέρον κατά τη γνώμη μου, βιβλίο,
που δίνει νέα διάσταση στο λογοτεχνικό είδος του ιστορικού
μυθιστορήματος.
*Ο Πάνος Μανολίτσης είναι δάσκαλος και ποιητής
